Odmawianie, czyli asertywne mówienie: „nie” jest rzeczą ludzką, a jak wiadomo nic, co ludzkie nie powinno Ci być obce. Zatem powiedz sprzedawcy, że NIE kupisz butów, tylko oglądasz (bo masz prawo), że NIE pożyczysz koleżance pieniędzy, bo już nie oddała Ci dwukrotnie (masz prawo, to Twoje pieniądze), NIE umówisz się na randkę w ciemno (masz prawo). A jeśli Twój adorator bardzo nalega i to narusza Twoją integralność zastosuj metodę „zdartej płyty”, powtarzaj: "nie, nie, nie". Do tego też masz prawo. Nigdy jednak nie zapomnij, ze jednak uprzejmość to zasada nadrzędna. Pamiętaj o niej odmawiając, a Twoja odmowa przybierze ludzką twarz.
Asertywność to w psychologii termin oznaczający posiadanie i wyrażanie własnego zdania oraz bezpośrednie wyrażanie uczuć i postaw w granicach nie naruszających praw i psychicznego terytorium innych osób oraz własnych, bez zachowań agresywnych, a także obrona własnych praw w sytuacjach społecznych. Jest to umiejętność nabyta. Mówiąc językiem laika, asertywność to po prostu takie odmawianie, do którego każdy ma prawo, szanując prawa innych. Jak zatem nauczyć się odmawiania, nie tylko, kiedy adorator zaprosi nas na randkę w ciemno, a my nie mamy ochoty na zapoznanie i stosować je tak, aby nie wikłać się w sytuacje, w których czujemy dyskomfort i jednocześnie, aby nie urazić innych. Pozwól, że damy Ci kilka prostych recept.
Klasyk badań nad asertywnością – Herbert Fensterheim stwierdzał: “Jeżeli masz wątpliwości, czy dane zachowanie jest asertywne, sprawdź, czy choćby odrobinę zwiększa ono Twój szacunek do samego siebie. Jeżeli tak, jest to zachowanie asertywne. Jeżeli nie – nie jest ono asertywne”.
Pozdrawiam i polecam również ten artykuł: http://asertywnosc.net/jak-odmawiac/