Biuro matrymonialne > Poradnik > Samotność > Samotna kobieta - matka > Rola ojca a relacje z partnerem

Rola ojca a budowanie relacji z partnerem

  • Podziel się na:
  • Dodaj do facebook.com
  • Dodaj do twitter.com
  • Dodaj do wykop.pl
  • Dodaj do gogole+
  • Dodaj do Linkedin
  • Dodaj do Pinterest

Jak wpływa na dziecko brak wzoru ojca?

Rola ojca a relacje z partnerem
Rola mężczyzny a rodzina to temat często poruszany w wielu pracach. Obcowanie dziecka z osobowym wzorem mężczyzny jest niezwykle istotne dla jego prawidłowego rozwoju. Dzieci uczą się prawidłowo funkcjonować i nabywać wzory roli męskiej, co dotyczy przede wszystkim chłopców, dlatego ważne, aby zdać sobie sprawę jak ważna jest obecność ojca - związek emocjonalny z ojcem w procesie wychowawczym. Internetowe biuro matrymonialne MyDwoje.pl wyjaśnia w jaki sposób brak wzoru ojca wpływa na rozwój dziecka.

Samotne wychowywanie dziecka przez matkę

Samotna matka, mimo wszelkich starań, nie jest w stanie zastąpić dziecku obojga rodziców. Dziewczynki w kontaktach z ojcem obserwują typowo męskie zachowania, które umożliwiają im w przyszłości budowanie prawidłowych relacji z partnerem i męskich potomków. Ta możliwość jest ograniczona, kiedy dzieci są wychowywane przez samotne matki. A. Czapiga podkreśla, że ,,świat, w którym żyjemy, to świat dwupłciowy, a nie tylko kobiecy świat mam, babć, cioć, opiekunek, nauczycielek. W realnym świecie dziecko musi zidentyfikować swoją płeć. Brak wzoru ojca może więc dziecku utrudniać prawidłowe funkcjonowanie w roli związanej z płcią, a w przyszłości uniemożliwiać budowanie prawidłowych relacji z partnerem jak i pełnienie ról rodzicielskich". Samotne wychowanie dziecka przez matkę może skutkować brakiem męskiego wzorca, który jest dziecku niezbędny, by prawidłowo funkcjonować w dorosłym życiu.

Dziecko w niepełnej rodzinie

Z obszernego tomu pt.: ,,Oblicza ojcostwa" można się dowiedzieć, że matka jest swoistym katalizatorem oddziaływań ojca na dziecko, dziecko mając poczucie bezpieczeństwa płynące od matki, chętnie poddaje się wpływom ojca. Dlatego tak istotne jest, by relacje rozwodzących się małżonków były poprawne i ewentualne wrogie emocje wobec byłego partnera nie odczuwało, niewinne takiego stanu rzeczy dziecko. Dzieci w rozwodzie i tak są w wyjątkowym dyskomforcie psychicznym, a taka sytuacja dodatkowo może wywołać głębokie wewnętrzne rozdarcie wobec, którego z rodziców dziecko powinno być lojalne i w przyszłości sprawić może mu problem budowanie prawidłowych relacji z partnerem. Bez akceptacji matki może ono nie chcieć kontaktować się z ojcem, choć tak naprawdę bardzo tego potrzebuje. Dlatego tak ważne jest, by dziecko nie stawało się w procesie rozwodowym obiektem manipulacji rozstających się małżonków, ponieważ ma to nieodwracalny wpływ na jego psychikę i kontakty z rodzicami, którzy do tej pory zawsze byli przecież ostoją zaufania. Rola ojca ma także charakter uniwersalny i wszechkulturowy, uwarunkowany określaną tradycją i zwyczajami rodzinnymi. Dzięki temu ojciec rozbudza jeden z najważniejszych mechanizmów rozwoju poprzez kulturę, jakim jest mechanizm włączeń. Ojciec udostępniając i eksponując swemu dziecku dobra kultury, a wśród nich dobra wiary, obyczajów, estetyki i inne, robi to w taki sposób, że w dziecku kształtują się tendencje do ich przyswajania. Dlatego nie tylko fizyczna nieobecność ojca wpływa niekorzystnie na rozwój dziecka ale również brak wzoru ojca, brak aktywności z jego strony w przybliżaniu dziecku otaczającego świata, spowalnia ten proces.


Konsekwencje nieobecności ojca w rodzinie


Badania psychologiczne dowodzą, iż dzieci wychowywane bez ojców - co podkreśla B. Baran, trudniej niż rówieśnicy, wychowani w rodzinach pełnych, rozwiązują problemy życiowe, wykazują więcej napięć emocjonalnych, mają trudności w nawiązywaniu kontaktów, posiadają mniejsze poczucie bezpieczeństwa i są bardziej agresywne. ,,Encyklopedia Rodzice i Dzieci" natomiast, powołując się na wielu autorów przywołuje tezę, iż brak wzoru ojca i identyfikacja z matką może u chłopców, których wychowuje samotna matka przyczynić się do powstawania tendencji homoseksualnych, jak również zaburzeń życia seksualnego w okresie dorosłości. Warto wspomnieć w tym momencie dla porównania freudowską koncepcję narcyzmu, która mówiła, że brak przezwyciężenia skłonności narcystycznych ze względu na nieobecność ojca nie pozwala przełamać symbiotycznej diady matka-dziecko, co może być powodem utrudnionej identyfikacji z rolą męską. Z. Freud tłumaczył to w ten sposób, że obecność silnego ojca zapewniłaby synowi podjęcie właściwej decyzji w opowiedzeniu się za płcią przeciwną. Natomiast w sytuacji, gdy taty zabraknie oraz jego miłości, chłopiec tłumi miłość do swojej rodzicielki, stawiając na jej miejscu siebie samego, identyfikując się z nią i za wzór biorąc własną osobę, na podobieństwo której dobiera swe nowe obiekty erotyczne i w ten właśnie sposób staje się homoseksualistą. Koncepcję freudowską z całą pewnością należy dzisiaj analizować z dystansem i brać pod uwagę dorobek współczesnych badaczy, którzy samotne wychowywanie syna przez matkę uważają co najwyżej za jeden z wielu czynników kształtujących tendencje homoseksualne.


Czy nieobecność ojca zawsze ma negatywne skutki?


Chociaż większość badań wskazuje na negatywne konsekwencje braku udziału ojca w wychowaniu, to są też takie, które wskazują na istnienie pozytywnych następstw takiego stanu rzeczy. Autorzy mówią tu o zwiększonych zdolnościach twórczych, które mogą prowadzić do wybitnych osiągnięć w wielu dziedzinach. T. Doktór na przykład w swojej pracy pt.: ,,Nieobecni ojcowie" przytacza badania mówiące o tym, że ponad jedna czwarta autorów, którym poświęcono więcej niż jedną szpaltę w ,,Encyclopaedia Britanica" i ,,Americana" (w większości pisarzy) zostało osieroconych przez ojca przed ukończeniem 15 roku życia. Z drugiej jednak strony ten sam autor przekonuje, że u dzieci pozbawionych kontaktów z ojcem zaobserwować można niższą motywację do osiągnięć, mniejszą tendencję do rywalizacji, na ogół są mniej cierpliwe i odporne na bodźce negatywne niż ich rówieśnicy, charakteryzuje je wyalienowanie społeczne i skoncentrowanie na sobie. Tak więc negatywy znacznie przytłaczają ledwie dostrzegalne pozytywy.


Samotne wychowywanie dziecka


Rola ojca w procesie wychowawczym jest równie ważna jak rola matki. Samotne wychowywanie dzieci przez matki to z wielu względów bardzo trudne zadanie, stwarzające dodatkowo dużo zagrożeń, których często matki w obliczu swojej skomplikowanej sytuacji nie są w stanie zauważyć. Między innymi jest to zbytnia koncentracja matek na dziecku. Samotna matka pozostawiona przez partnera niejednokrotnie czyni z wychowania dziecka jedyny cel swego życia, poświęca się dziecku i dla dziecka. Prowadzić to może do starań o jak najdłuższe utrzymanie potomka w sytuacji zależności emocjonalnej, hamowania jego prób usamodzielnienia się i czynienia z niego ,,zastępczego partnera". Wspomniany już wcześniej T. Doktór powołuje się na badania L. Wojciechowskiej, które przekonują, że samotna matka poświęca dziecku więcej uwagi niż samej sobie i te właśnie nadmierne skoncentrowane na dziecku zachowania w większym stopniu decydują o niedostatkach społecznego przystosowania dziecka niż sama struktura niepełnej rodziny. Poglądy naukowców zarówno z początku ubiegłego wieku jak i te z ostatnich lat jednoznacznie przekonują, że nieobecność ojca w rodzinie niesie za sobą szeroko zakrojone negatywne konsekwencje dla dzieci obojga płci. Dlatego rodzice zamierzający się rozwieść powinni pamiętać, aby dziecko nie traciło potrzebnego dla jego właściwego rozwoju psychicznego kontaktu z ojcem. Ten kontakt jest często utrudniony, wynika to miedzy innymi z dużej niechęci do dalszego widywania się ze strony jednego, bądź obojga rodziców, ponieważ w miarę narastania konfliktów między współmałżonkami wytwarza się pewien uraz na punkcie osoby współmałżonka. W tej sytuacji nie należy zapominać jednak o dziecku, dla którego taka sytuacja jest bardzo trudna. Na domiar złego zaskakująco niska jest świadomość rodziców jaki wpływ na dziecko ma rozpad rodziny. Z badań D. Graniewskiej wynika, że aż 53% rozwiedzionych rodziców uważa, iż ich dziecko nie odczuwa odmienności swojej sytuacji spowodowanej rozwodem rodziców, natomiast 44% respondentów jest przeciwnego zdania.



 
Komentarze (3)

Rola ojca a budowanie relacji z partnerem  - dodaj komentarz
skrupulatny; 2016-12-19 16:23:06 
Anka - czytaj ze zrozumieniem. Tam zdanie wcześniej jest tak napisane: "Z. Freud tłumaczył to w ten sposób (...)" Czyli Freud im to napisał ;) Nie wymądrzaj się wyciągając coś z kontekstu.
Anka; 2016-12-19 03:16:57 
Bosze, co za piramidalne głupstwa!
"gdy taty zabraknie ... dziecko staje się homoseksualistą"
kto wam to napisał!? biskup czy "naukowiec" z PiSu?
ludzie, to jest XXI wiek a nie średniowiecze!
Gosia; 2015-11-26 11:34:31 
No niestety, czasem mimo najszczerszych chęci ze strony matki nie zawsze ten ojciec jest. Wiadomo, ma to swoje negatywne skutki dla dziecka, ale czasem brak ojca jest lepszy od sytuacji, gdy ojciec jest, ale wraz z nim są też ciągłe awantury w domu, napięcia, przemoc czy alkohol. Najważniejsze, aby dziecko nie było świadkiem kłótni pomiędzy rodzicami oraz by rodzice nie wykorzystywali dziecka jako karty przetargowej, po to by się zemścić na byłym partnerze, gdyż to najbardziej może odbić się na psychice dziecka.

Dołącz do nas!
* POLA OBOWIĄZKOWE
e-mail:*
hasło (min. 6 znaków):*
powtórz hasło:*
jestem:*
  kobietą piksel
  mężczyzną
data urodzenia:*
skąd znasz mydwoje.pl:
*Akceptuję Regulamin oraz Politykę prywatności Serwisu
Tak, chcę być informowany o w trendach i ofertach specjalnych dla Singli. Rezygnacja jest możliwa w każdej chwili.

lub zarejestruj się przez Facebooka
facebook register
Zadzwoń lub napisz do nas




tel: (22) 201 25 89
fax: (22) 201 25 87


codziennie 9.00 - 24.00
Twarze MyDwoje
Oferty zagraniczne mężczyzn
poprzedni
następny
MyDwoje - krok po kroku

powered by WEB interface
Serwis MyDwoje.pl wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie.
Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.   Akceptuję
zamknij