Biuro matrymonialne > Poradnik > Samotność > Przyczyny samotności > Wychowanie a płeć psychologiczna

Wychowanie a płeć psychologiczna

  • Podziel się na:
  • Dodaj do facebook.com
  • Dodaj do twitter.com
  • Dodaj do wykop.pl
  • Dodaj do gogole+
  • Dodaj do Linkedin
  • Dodaj do Pinterest

Kobiety komunikują uczucia, a jak mężczyźni wyrażają emocje?

Wychowanie a płeć psychologiczna
Prawdziwy mężczyzna i prawdziwa kobieta: jacy powinni być? Na ten temat powstają wciąż nowe teorie. Jaką rolę odgrywa płeć psychologiczna? Czy istnieje konflikt: wychowanie a płeć psychologiczna? Czy kobiety i mężczyźni wykazujący cechy nietypowe dla własnej płci są mniej wartościowi niż ci, którzy zachowują się tak, jak nakazuje tradycja społeczna? I wreszcie w odniesieniu do związków uczuciowych - płeć psychologiczna a związek, czy „niekobieca kobieta” lub „niemęski mężczyzna” mogą być dobrymi partnerami dla Singli? Internetowe biuro matrymonialne MyDwoje.pl odpowiada na te i inne pytania.

Wychowanie dziecka wczoraj i dziś

Obecnie łatwo można zauważyć nowy trend w wychowaniu, zwłaszcza dziewczynek: od dzieciństwa wymaga się od nich odwagi, pewności siebie, zaszczepia wiarę w to, że kiedyś staną się osobami odnoszącymi sukcesy, zwłaszcza w życiu zawodowym, dlatego powinny też pozytywnie o sobie myśleć. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu takie cechy były przypisywane wyłącznie mężczyznom. Od kobiet wymagano przede wszystkim dużej wrażliwości oraz nastawienia na opiekowanie się innymi, to one miały umieć komunikować i wyrażać uczucia. Pamiętaj jednak, że Twoja pociecha powinna być przede wszystkim szczęśliwa, czuć otaczającą ją miłość niezależne od płci. Twój sukces to wychowanie radosnego, pewnego siebie dziecka. Ale co z niego wyrośnie? I czy „mieszanie płci” ma sens?


Czym jest płeć psychologiczna?


Pojęcie "płeć psychologiczna" jest stosunkowo nowe. Wcześniej płeć kobiecą i męską uznawano za dwa krańcowo odrębne zjawiska. Przełomowa okazała się teoria S. Bem, której autorka wyróżniła cztery konfiguracje cech psychicznych, związanych z płcią:

 

1)  Osoby określone seksualnie: charakteryzują się one cechami typowymi dla ich płci; są to tzw. „męscy mężczyźni” i „kobiece kobiety”;

2)  Osoby krzyżowo określone seksualnie czyli wykazujące cechy przeciwne dla ich płci biologicznej: „męskie kobiety”„kobiecy mężczyźni";

3)  Osoby androgyniczne: można u nich zauważyć duże nasilenie cech zarówno kobiecych, jak i męskich, niezależnie od płci biologicznej;

4)  Osoby nieokreślone seksualnie czyli takie, u których w niewielkim stopniu zostały określone cechy zarówno kobiece, jak i męskie.

 

Warto tu sprecyzować, co Bem uznawała za cechy typowo kobiece i męskie. Pod uwagę zostały tutaj wzięte powszechnie panujące stereotypy społeczne. Okazało się, że męskość to przede wszystkim umiejętność nieokazywania emocji, skupianie się na wykonaniu pracy lub rozwiązaniu problemu oraz osiągnięcie wyznaczonego celu. Kobiecość natomiast zawiera w sobie zorientowanie na dobro innych, miłość, rozwiązywanie konfliktów, emocjonalne wspieranie.


Czy istnieje „najlepsza płeć”?


Według Bem, osoby o cechach psychicznych typowych dla ich płci, czyli „męscy mężczyźni” i „kobiece kobiety” ograniczają wachlarz swoich zachowań zgodnie ze stereotypami płciowymi. Unikają sytuacji, które wymagają zastosowania innych działań niż typowo kobiece czy męskie, a jeśli są do tego zmuszeni, odczuwają duży poziom lęku i brak wiary we własne siły. Wniosek z tego płynie taki, że w "starciu" wychowanie a płeć psychologiczna wygrywa to drugie - być może warto podążać za swoją płcią psychologiczną, a nie sugerować się stereotypami wpojonymi nam w procesie socjalizacji.


Osoby androgyniczne przeciwnie; posiadają one swój własny styl działania, niezależny od narzuconej społecznie roli, związanej z płcią oraz od tego, co poprzez wychowanie próbowali im wpoić rodzice. Skupiają się zatem na rozwiązaniu problemu, bez względu na jego rodzaj. Autorka koncepcji uznała zatem androgynię za płeć najlepiej przystosowaną do wymagań życia w różnych jego aspektach. Jest to idealne rozwiązanie, do którego warto dążyć szukając balansu między tym, czym jest wychowanie a płeć psychologiczna.

Osoby androgyniczne wykazują duże nasilenie cech zarówno kobiecych, jak i męskich, przy czym nie ujawniają ich w sposób skrajny, dzięki czemu unikają sztywności zachowania. Badania psychologiczne ujawniły, że męskość u tego typu ludzi wiąże się z wysoką samooceną, asertywnością, zaufaniem do siebie oraz niskim poziomem lęku. Kobiecość natomiast oznacza u nich empatię, umiejętność nawiązywania i podtrzymywania satysfakcjonujących kontaktów społecznych, nadawanie dużego znaczenia małżeństwu i rodzinie.



oceń artykuł:
[ 5 / 6 z 4 oddanych głosów ]
 

Komentarze (2)


dodaj komentarz
dodaj komentarz
 Anita 2015-11-24 16:39:51 
Czytałam również, że kluczową rolę w kształtowaniu płci psychologicznej odgrywa ojciec. Matka samotnie wychowująca syna nie jest w stanie przekazać mu pewnych wzorców, typowych dla mężczyzn, co może skutkować tym, że chłopiec może wytworzyć sobie spaczony obraz cech mężczyzny, np. zabarwiony kobiecymi cechami. Faktycznie osoby androgyniczne mają najlepiej, bo potrafią odnaleźć się w różnych rolach.
 xawery 2013-10-17 14:42:05 
Hmm ciekawe

Dołącz do nas!
* POLA OBOWIĄZKOWE
e-mail:*
hasło (min. 6 znaków):*
powtórz hasło:*
jestem:*
  kobietą piksel
  mężczyzną
data urodzenia:*
skąd znasz mydwoje.pl:
*Akceptuję Regulamin oraz Politykę prywatności Serwisu
Tak, chcę być informowany o w trendach i ofertach specjalnych dla Singli. Rezygnacja jest możliwa w każdej chwili.

lub zarejestruj się przez Facebooka
facebook register
Zadzwoń lub napisz do nas




tel: (22) 201 25 89
fax: (22) 201 25 87


codziennie 11.00 - 23.00
MyDwoje - krok po kroku

powered by WEB interface
Serwis MyDwoje.pl wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie.
Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.   Akceptuję
zamknij