Czekasz, kiedy on się oświadczy? Myślisz, dlaczego on się nie oświadcza? Chciałabyś dostać pierścionek zaręcznowy? Chcesz wyjść za niego za mąż, a on nie prosi Cię o rękę? Chcesz spędzić z nim resztę życia a on nie czuje się gotowy do roli męża? Zbyt długo czekasz na oświadyny? Jesteście już razem bardzo długo. Przeżyliście wiele radosnych i smutnych chwil, które dały Wam możliwość wzajemnego poznania niemal w każdej sytuacji. Jesteś już niemal pewna, że to właśnie „ten” mężczyzna. Czas mija i...jesteście zapraszani na kolejny ślub znajomych. Wszystko byłoby w porządku gdyby nie fakt, że wizja Waszego małżeństwa nie przybliża się nawet na krok. Marzy Ci się różowy początek we dwoje? Czekasz na ten wymarzony moment, kiedy on podaruje Ci pierścionek i nie dzieje się nic. Zastanawiasz się, co jest złego w Twoim związku lub postępowaniu wobec partnera. W podobnej sytuacji jak Ty jest prawdopodobnie wiele kobiet. Ważne jest podejście na serio. Wreszcie pokonaj nieśmiałość. Stwórz nastrój, oczaruj go ! Małżeństwo nie musi być jedynym celem, ale niech zobaczy w Twoich oczach, że dla Ciebie ma znaczenie.
Z perspektywy kobiecej
Celem prawie każdej kobiety jest zbudowanie szczęśliwej relacji, która doprowadzi do założenia rodziny i związanego z tym poczucia bezpieczeństwa, stabilizacji. Nie oznacza to, że mężczyźni nie pragną tego samego, jednak u Pań, ze względu na innego rodzaju zegar biologiczny i związane z tym ograniczenia, potrzeby te mogą pojawić się wcześniej.
Płeć piękna zazwyczaj nie musi ukrywać swoich uczuć. Jeżeli mówi otwarcie o tym, iż marzy o miłości na całe życie, nie zostanie przez otoczenie oceniona jako „zbyt emocjonalna” czy „uczuciowa”.
Celem jest przede wszystkim znalezienie takiego partnera, w relację z którym można „zainwestować” swoje uczucia i jednocześnie mieć pewność, że mężczyzna taki jej nie zawiedzie.
Oświadczyny oraz związana z tym nadzieja na małżeństwo to przede wszystkim znak, że partner jest zaangażowany na tyle, aby zapewnić kobiecie bezpieczeństwo i opiekę do końca życia. Dzięki temu uzyskuje ona również gwarancję, iż zdąży zrealizować swoje cele związane z założeniem rodziny i nie będzie to jedynie przejściowy epizod w życiu mężczyzny.
Anna, 29-latka z Warszawy, pięć lat czekała na upragniony pierścionek zaręczynowy. Z pozoru wydaje się, że nie jest to aż tak długi odcinek czasu, jednak Anna po trzech latach zaczęła już przeżywać poważne rozterki. „Nigdy nie ukrywałam, że założenie rodziny to jeden z moich priorytetów. Sama pochodzę z dużej rodziny. Marzyłam, aby zaraz po ukończeniu studiów związać się z kimś na całe życie. Mój obecny mąż, Piotr, wiedział o moich planach. Czas mijał, lecz z jego strony nie padły żadne poważne deklaracje. Czasem czułam żal, ponieważ przeżyliśmy razem naprawdę wiele zarówno dobrych, jak i złych chwil: wspólne, niezapomniane wakacje, chorobę jego mamy, mój półroczny pobyt za granicą. Nadszedł moment, kiedy poważnie zastanawiałam się nad naszą wspólną przyszłością: z jednej strony kochałam Piotra, z drugiej nie chciałam być w wiecznej „relacji partnerskiej”.
Przyszedł jednak dzień, kiedy Anna została pozytywnie zaskoczona oświadczynami ze strony Piotra. Od roku są już szczęśliwym małżeństwem. Piotr, pytany o tamten czas przyznaje, żeodczuwał strach przed miłością i małżeństwem: głównie z tego powodu, iż sam pochodził z niezbyt szczęśliwej rodziny. Powoli jednak udało mu się dojrzeć do myśli, iż założenie własnej rodziny to jedna z ważniejszych rzeczy a Anna to ta, z którą chciałby spędzić resztę życia.
Patrząc męskim okiem
Wbrew pozorom, posiadanie szczęśliwej rodziny to również cel wielu mężczyzn, nawet jeżeli nie mówią o tym otwarcie. Często nawet nie analizują do końca swoich potrzeb. Nie czują presji wywołanej przez pędzący zegar biologiczny. Myśląc o małżeństwie, mogą kierować się stereotypami i kojarzyć ten stan ze znacznym ograniczeniem wolności, rezygnacją z hobby a nawet marzeń.
Wydaje się ponadto, iż na mężczyzn, częściej niż na kobiety, mają tutaj wpływ negatywne doświadczenia z dzieciństwa, w tym głównie problematyczny związek rodziców. Będąc dzieckiem, byli niejako zmuszeni do uczestnictwa w przykrych lub traumatycznych sytuacjach rodzinnych. Kiedy dorośli, odkryli własną niezależność i możliwość odcięcia się od rodziny. Założenie własnej może budzić obawę przed powrotem do sytuacji sprzed lat. Mężczyzna może się np. obawiać, że powtórzy błędy swojego ojca.
Tak było w sytuacji 33-letniego Roberta, który w wielu 27 lat przeżył już rozwód. „Byłem bardzo związany z moją ówczesną partnerką. Nasz związek trwał przez całe studia. Oboje wywodzimy się z rodzin, które na zewnątrz są oceniane jako „porządne”, dlatego nasi rodzice zaczęli nalegać na małżeństwo. Zgodziłem się, myślałem że przynajmniej przez jakiś czas po ślubie nasze życie będzie wyglądać tak, jak do tej pory. Niestety, zarówno moja żona, jak i rodzice, wprost oczekiwali szybkiego „powiększenia” rodziny. Nie czułem gotowości do takiej roli. Pomimo pozorów, w mojej rodzinie ojciec od zawsze miał duże problemy z alkoholem. Obraz rodziny z dziećmi nie był dla mnie pozytywny. Bałem się, że powtórzę błędy ojca i znów powróci to, co kiedyś było najgorszym koszmarem. Ponadto przed ślubem prowadziłem urozmaicone życie: zawsze miałem wielu znajomych, spędzałem czas na rozwijaniu swoich pasji. Nie chciałem z tego rezygnować. Presja była dla mnie zbyt silna. Pomyślałem, że wolę dać wolność mojej żonie, aby mogła zrealizować swoje marzenia o rodzinie z kimś, kto w przeciwieństwie do mnie będzie przygotowany do tej roli. Dlatego zdecydowałem się na rozwód.”
Dziś Robert, pomimo przekroczenia wieku magicznych „30” lat, nadal nie czuje się gotowy do roli męża. Przyznaje, że szuka związku partnerskiego, kobiety dla której wartością będzie wspólne spędzanie czasu i wsparcie, a niekoniecznie posiadanie własnej rodziny.
Gdy czekasz już bardzo długo
Czekanie na oświadczyny ukochanego połączone z uczestnictwem w zabawach weselnych kolejnych znajomych dla wielu Pań może być coraz bardziej przygnębiające. Czy można zatem zrobić coś, aby ten upragniony moment w końcu nadszedł?
Z pewnością niewiele można uzyskać stosując nacisk, ciągłe przypominanie czy szantaż emocjonalny. Tego typu zachowania prowadzą zazwyczaj do braku zaufania w związku, a nierzadko nawet do jego zakończenia.
Podstawa, nawet jeżeli wydaje się to banalne, po prostu trzeba rozmawiać. Czasami duże uczucie i zauroczenie drugą osobą sprawia, iż wydaje nam się, że jej cele są tożsame z naszymi, nawet, jeżeli nie jest to wypowiadane wprost.
W jaki sposób podejść do rozmowy z partnerem? Przede wszystkim z dużym spokojem, gdyż wielu mężczyzn unika tzw. „trudnych rozmów”. Powiedz wprost, jakie cele są dla Ciebie priorytetowe. Potem zapytaj o to samo partnera. Jeżeli partner stwierdzi, że obecnie założenie rodziny nie jest głównym celem, ale z pewnością będzie nim w przyszłości, ustalcie, jak wiele czasu możecie jeszcze sobie dać. Warto również porozmawiać o własnych wizjach małżeństwa, w celu rozwiania obaw oraz podkreślenia, że sformalizowanie związku nie zabierze żadnej ze stron wolności związanej np. z realizacją własnych pasji.
W naszej kulturze oświadczyny to inicjatywa ze strony mężczyzny. Ważne jednak, aby były one składane w pełnej radości i dojrzałości atmosferze. Jeżeli czujesz, że spotkałaś partnera, który Cię nie zawiedzie, czasem warto jeszcze trochę poczekać i zaufać.
Serwis MyDwoje.pl zgadza się na przedruk tego artykułu w innych serwisach. Warunkiem publikacji jest umieszczenie pod artykułem następującej informacji wraz z linkiem do MyDwoje.pl:
Artykuł pochodzi z Poradnika w Serwisie Doboru Partnerskiego dla wymagających www.MyDwoje.pl
