Małżeństwo - życiowa decyzja

Małżeństwo to jedna z najważniejszych decyzji w życiu. Jeśli chcesz wybrać dobrze, cieszyć się codziennie z Twojej relacji z partnerem, żyć spełnioną miłością, pomożemy Ci znaleźć dla Ciebie właściwą osobę! Nasz psycholog radzi, kiedy wolno zrobić ten krok?

Małżeństwo dla ludzi wierzących jest sakramentem, nierozerwalnym związkiem na całe życie. Dla niewierzących, gdy robią ten krok, jest moralnym zobowiązaniem, wzajemnym przyrzeczeniem trwałości wyboru, trwania razem w radościach i smutkach, w szczęściu i pechu, we wzlotach i upadkach, w dostatku i biedzie, w zdrowiu i chorobie. Między małżeństwem religijnym i świeckim nie ma istotnej różnicy we wzajemnych zobowiązaniach. Ważność małżeństwa podkreśla też jego uroczysta oprawa: zapowiedzi lub ustalenie terminu w USC, stroje, ceremonia zaślubin, prezenty, mnóstwo gości, wreszcie wesele. To wszystko ma mówić, jak  ważny, wyjątkowy i niepowtarzalny jest akt zawarcia małżeństwa.  Ponieważ małżeństwo jest tak ważne, decyzja o jego zawarciu musi być dojrzała.

• Przede wszystkim wolna. Jakiekolwiek naciski ze strony rodziny, przyjaciół, znajomych są niedopuszczalne. Należy też odrzucić wszelkie przymusy wewnętrzne. Ile razy na sprawach rozwodowych słyszy się argumenty typu „byłam w ciąży, wiedziałam, że on nie będzie właściwym człowiekiem, ale co miałam robić, gdy wszyscy namawiali”. Albo „stało się, ona zaszła w ciążę, nie mogłem się wycofać, choć wiedziałem, że nie będziemy ze sobą szczęśliwi”.
• Po drugie -  świadoma. Musimy wiedzieć, co w niej / nim akceptuje, a czego nie znoszę. Łudzenie się, że ten jedyny po ślubie stanie się inny, lepszy jest dziecinną naiwnością. Musimy wiedzieć, że czekają nas kłótnie (może tylko negocjacje), konieczność ustępstw. Będziemy dopiero tworzyć rodzinę czyli wspólnotę interesów, co będzie niemożliwe bez najróżniejszych kompromisów.
• Po trzecie – pewna. „Nie miałam wyboru. Wojtek ożenił się, Marek wyjechał, pozostał tylko Tomek”. Musimy być pewni wyboru, pewni swoich uczuć, pewni że właśnie z nim czy z nią, z takim czy z taką jaki / jaka jest dzisiaj, chcemy być razem przez całe życie. Odrzućmy złudną wiarę, że mamy taki urok osobisty, taki przemożny wpływ na niego, że go zmienimy, że go wychowamy, że go wyrzeźbimy. Jedynie możemy sparafrazować Norwida: „nie stargam cię, ja cię uwydatnię!”.